Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

GOTOWANY PIES
                                                                                 


                                                                                                wykonanie: Wiktor Zborowski
                                                                                                wykonanie: Paulina Kinaszewska
                                                                                             
                                                                                                słowa: Przemysław Borkowski
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                               
W Berlinie wilczym i kosmatym 
                                                                                                U zbiegu ulic piekła i zła 
                                                                                                Stał kiedyś bar dla trędowatych 
                                                                                                W nim podawano zupę z psa 

                                                                                                Złaziły tam największe draby 
                                                                                                Bez nosów czasem i bez ust 
                                                                                                A gdy ktoś wpadł w ich brudne łapy 
                                                                                                Od wewnątrz wkrótce zwiedzał brzuch 

                                                                                                Barman obmierzły jak cholera 
                                                                                                Codziennie rano z całych sił 
                                                                                                Żonę o twarzy bulteriera 
                                                                                                Żelaznym młotkiem w głowę bił 

                                                                                                Ach jak tu strasznie i jak smutno 
                                                                                                Z wielkiego żalu chce się wyć 
                                                                                                Księżyc pęknięty tak jak lustro 
                                                                                                Już nad dachami krzywo zwisł 

                                                                                                Aż przyszła śmierć i w szale 
                                                                                                Wytłukła wszystkich jak te wszy 
                                                                                                Ponieśli zasłużoną karę 
                                                                                                Weszli jak palce miedzy drzwi 

                                                                                                Lecz Bóg ich zbawił i do Raju 
                                                                                                Wstąpili choć czynili źle 
                                                                                                Tak się przynajmniej mi wydaje 
                                                                                                A zresztą w ogóle czemu nie 

                                                                                                Weszli tam wszyscy Barman z młotkiem 
                                                                                                Stu trędowatych żona też 
                                                                                                Ulica, piekło, bar z wychodkiem 
                                                                                                Na końcu gotowany pies