Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

LUKREZIA BORGIA
                                                                            


                                                                                                wykonanie: Edyta Geppert
                                                                                             
                                                                                                słowa: Andrzej Ozga
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                               
ŚWIADOMA swoich chwil ostatnich 
                                                                                                Na tym przeklętym łez padole 
                                                                                                Z myśli rozdartych i bezładnych 
                                                                                                Sporządzam mą ostatnią wolę 

                                                                                                Ze świata, który tkwi w zamęcie 
                                                                                                Brnąc ku światłości wiekuistej 
                                                                                                Zostawiam dla was w testamencie 
                                                                                                Zwięzłą receptę na truciznę: 

                                                                                                Wrzućcie do kotła, jeśli wola, 
                                                                                                Pogardę dla gorących w wierze 
                                                                                                I kilka ździebeł rwanych z pola 
                                                                                                Waszych codziennych sprzeniewierzeń 

                                                                                                Dodajcie wasze małe zbrodnie 
                                                                                                Tak łatwe w tłumie do ukrycia
                                                                                                Które tłumaczyć chcecie zgodnie 
                                                                                                Twardymi regułami życia 

                                                                                                Dodajcie owej nienawiści, 
                                                                                                Co choć jest tępą i bezkrwawą 
                                                                                                Lecz żyje w każdej waszej myśli 
                                                                                                I jest codzienną waszą strawą 

                                                                                                Dodajcie waszą zwykłą pychę 
                                                                                                Sny o potędze, czcze złudzenia 
                                                                                                Protestów waszych szepty ciche 
                                                                                                I wrzask chóralny przyzwolenia 

                                                                                                Minionej chwały zwiędłe kwiecie 
                                                                                                I wciąż obecny smak przegranej 
                                                                                                To czego widzieć już nie chcecie 
                                                                                                I to co widzieć jest wam dane 

                                                                                                Strach co wam w gardłach tkwi jak kołek 
                                                                                                Próżność, co nigdy w was nie słabła 
                                                                                                Grosz odłożony dla anioła 
                                                                                                Z żołdów płaconych wam przez diabła

                                                                                                A gdy się już ten jad uwarzy 
                                                                                                Niech każdy czerpie go w swą czaszę
                                                                                                Przejrzyjcie się w tej lepkiej mazi 
                                                                                                A potem pijcie, bo to wasze 

                                                                                                Niech się mój jad rozlewa wokół 
                                                                                                I niechaj jątrzy wam sumienie 
                                                                                                I burzy wam wasz błogi spokój 
                                                                                                Karmiony Niedopowiedzeniem 

                                                                                                OTO wyznanie mojej wiary 
                                                                                                Jad co potęgę ma tak wielką 
                                                                                                Lukrezia B.- Księżna Ferrary 
                                                                                                Nazwana przez was TRUCICIELKĄ