Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

MAŁGORZATKA
(Za górami za lasami)
Piosenka z przedstawienia "TUWIM DLA DOROSŁYCH"

                                                                                                wykonanie: Joanna Lewandowska, Magdalena Piotrowska, Anna Sroka, Jacek Bończyk, Arkadiusz Brykalski,
                                                                                                                    Jan Janga Tomaszewski

                                                                                             
                                                                                                słowa: Julian Tuwim
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                                
Za górami za lasami
                                                                                                Tańcowała Małgorzatka z cyganami
                                                                                                Przyszedł Ojciec przyszła matka
                                                                                                Choć do domu choć do domu Małgorzatka
                                                                                                Ja nie pójdę idźcie sami
                                                                                                Wole tańczyć wole tańczyć z cyganami. 
                                                                                                Taki jest początek opowieści
                                                                                                O Indyjskim Jarmarku
                                                                                                Który odbył się w mieście
                                                                                                Cieszynie, Kieżmarku,
                                                                                                Bagdadzie, Nowym Targu,
                                                                                                W Rzymie, w Jeruzolimie,
                                                                                                Pod Bieszczadem, gdzie nie Bieszczad, nie Beskid,
                                                                                                Ale taki polski Hindukusz niebieski,
                                                                                                gdzie Cygany,
                                                                                                I gdzie Ona - zamaszysta, kraciasta, kwiaciasta -
                                                                                                naczynie żądz,
                                                                                                Idzie szybko ulicami pstrokatego miasta,
                                                                                                Papirosku, papirosku ćmiąc...
                                                                                                A ten jej tancerz, Dżuli imieniem,
                                                                                                Twardy w ramionach, pierś - łuk,
                                                                                                Kamienie, kamienie, Kamienie, kamienie na szosie tłukł.
                                                                                                a każdy cios - wstrząs,
                                                                                                a każdy cios: tors – brąz.
                                                                         
                                                                                                Patrzy dziewczyna:
                                                                                                wrząca smołą czupryna,
                                                                                                oczy - arabia,
                                                                                                tors - brąz,
                                                                                                pot
                                                                                                z torsu
                                                                                                miedzią
                                                                                                spływa,
                                                                                                a każdy cios - wstrząs,
                                                                                                a każdy cios: tors – brąz.
                                                                                                "Cygan, Cygan, gdzieś ty bywał?
                                                                                                Kamienie tłuczesz?
                                                                                                Widzisz? Ręka. Włosy nią uczesz,
                                                                                                Uczesz włosy żywym grzebieniem,
                                                                                                Żebyś był ładny - i chodź w pląs!
                                                                                                Kamienie, kamienie, Kamienie, kamienie,
                                                                                                Kamienie, kamienie, tors-brąz!
                                                                                                A na mnie - dotknij - tylko ta kiecka,
                                                                                                Cieniuśka - czujesz - nie!!! grzech!
                                                                                                A moja mama z domu Różniecka,
                                                                                                A ojciec..."
                                                                                                - i w śmiech, w śmiech! w śmiech!
                                                                                                I zerwała kłos jęczmienia wąsaty,
                                                                                                Niedaleko stanęła - o kłos,
                                                                                                I łaskocze go kłosem włochatym,
                                                                                                Kłośnym włosem łaskoce mu nos...
                                                                                                "Cygan, Cygan, gdzie masz wąs?"
                                                                                                I chichoce chutliwie i tkliwie,
                                                                                                Aż pod brązem wystąpił - pąs,
                                                                                                Ale jeszcze wali uporczywie:
                                                                                                Tors – brąz.
                                                                                                A ta bliżej, bliżej, o włos,
                                                                                                Coraz chytrzej, coraz urodziwiej...
                                                                                                Popatrzyła. Uśmiechnęła się,
                                                                                                "Daj się sztachnąć" ..
                                                                                                Zaciągnęła się.???
                                                                                                Dymek puściła mu w twarz:
                                                                                                "Cygan, Cygan, co mi dasz?"
                                                                                                Inni, o! nie żałowaliby,
                                                                                                Jak nic pięćset złotych daliby.
                                                                                                W Katowicach jeden szwab
                                                                                                To mi tysiąc złotych kładł.
                                                                                                Nawet ładny, nawet młody,
                                                                                                Ja w cukierni jadłam lody:
                                                                                                Malinowe, ananasowe
                                                                                                (Bo ja lubię owocowe).
                                                                                                On pochodzi, grzecznie wita się,
                                                                                                Ja go nie znam, a on pyta się:
                                                                                                "Ist der Platz powiada -frei?"
                                                                                                (Jeszcze raz się sztachnąć daj.)
                                                                                                Zaciągnęła się. Uśmiechnęła się.
                                                                                                Jak kot w miękki kłąb zwinęła się.
                                                                                                Mówię: "Frei". Bo czemu nie?
                                                                                                Siadł i zaczął kusić mnie.
                                                                                                Że on dobry, że ożeni się,
                                                                                                Że on stały, nie odmieni się,
                                                                                                Że on w banku krocie ma
                                                                                                I w Cieszynie ciocię ma.
                                                                                                A ta ciocia... No jednym słowem
                                                                                                Dwie piećsetki seledynowe
                                                                                                Kładł mi na stół, żebym w holu
                                                                                                Dziś czekała w "Metropolu".
                                                                                                Ja go słucham, bo on miły,
                                                                                                A mnie lody się roztopiły:
                                                                                                "Czego ty u Cyganów szukasz?
                                                                                                Źle ci to w domu?
                                                                                                Kocha się w tobie dependent, pan Łukasz,
                                                                                                I pan Paweł, perukarz,
                                                                                                A ojciec w rynku ma sklep z galanterią,
                                                                                                A matka z domu Różniecka,
                                                                                                A wuj Różniecki był uczestnikiem,
                                                                                                A stryj Kościński jest kanonikiem,
                                                                                                A uczyłam cię przecież od dziecka:
                                                                                                Dajże ty pokój tym breweriom,
                                                                                                Życie trzeba na serio,
                                                                                                Wuj uczestnik przewróci się w grobie,
                                                                                                Stryj kanonik pozbawi cię spadku!
                                                                                                Zmiłuj się, przestań, zaszkodzisz sobie!
                                                                                                Chodź do domu, chodź do domu, Małgorzatko!"