Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

MARYSIA SIEROTKA
                                                                             


                                                                                                wykonanie: Hanna Śleszyńska
                                                                                                wykonanie: Magda Piotrowska
                                                                                             
                                                                                                słowa: Andrzej Waligórski
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                               
Po szumiącym pięknym lesie 
                                                                                               Idzie dziewczę, koszyk niesie 
                                                                                               Niesie dziewczę kosz z grzybami, 
                                                                                               Przekomarza się z ptaszkami 

                                                                                               Siedzi czyżyk na patyku:  
                                                                                               Co tam niesiesz w tym koszyku? 
                                                                                               Może rybki albo pipki?  
                                                                                               Nie, mój ptaszku, niosę grzybki! 

                                                                                               Będą dobre niesłychanie, 
                                                                                               Gdy uduszę je w śmietanie! 
                                                                                               Zajrzał lisek przez paprocie:  
                                                                                               Jakie grzybki niesiesz, trzpiocie? 

                                                                                               Borowiki, czy rydzyki?  
                                                                                               Nie, mój lisku, sromotniki 
                                                                                               Będzie dużo śmiechu w chacie, 
                                                                                               Gdy je ugotuję tacie! 

                                                                                               Wylazł wilk, drżą pod nim udka: 
                                                                                               Maryś, dyćżeż to jest trutka, 
                                                                                               Może z tego być ambaras, 
                                                                                               Bo ci tatko kojfnie zaraz... 

                                                                                               Toż powali nawet byka 
                                                                                               Taka porcja sromotnika! 
                                                                                               Roześmiała się dziewczyna 
                                                                                               Jak ten strumyk, jak kalina... 

                                                                                               Toć wszystkiego jeść nie musi, 
                                                                                               Gdyż połowę dam mamusi! 
                                                                                               Załkał gorzko jesion dumny:  
                                                                                               Hej, porobią ze mnie trumny! 

                                                                                               Nie bądź Maryś, taki psotnik, 
                                                                                               Wyrzućżeż won ten sromotnik! 
                                                                                               Duma Maryś, drapiąc nogę:  
                                                                                               Choćbym chciała, to nie mogę, 

                                                                                               Nie chcę robić wszak awarii 
                                                                                               Pani Konopnickiej Marii, 
                                                                                               Dzięki niej mam szanse duże 
                                                                                               Znaleźć się w literaturze, 

                                                                                               A w tej całej polityce 
                                                                                               Przeszkadzają mi rodzice... 
                                                                                               Tu tupnęła z mazowiecka, 
                                                                                               Zafurczała za nią kiecka, 

                                                                                               Pomarszczyły się pończochy 
                                                                                               I pobiegła w stronę wiochy. ...
                                                                                               A las cały szemrał słodko: 
                                                                                               Z Bogiem, Marysiu Sierotko...!