Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

NIE ZEDRZESZ TWARZY 
piosenka  tłumu gapiów, królowej Anny, włascicieli gospody Nicklessa i Betsy, Gwynplaina z przedstawienia "Kuglarze i Wisielcy"

                                                                                                wykonanie: Bożena Borowska, Daniela Poławska, Mirosław Konarowski,
                                                                                                                    Paweł Binkowsk i 
słuchacze szkół muzycznych w Poznaniu m.in.
                                                                                                                    Kasia Klich i Ewa Szumska

                                                                                             
                                                                                                słowa: Jacek Kaczmarski
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                               
To, co naprawdę w swojej twarzy masz 
                                                                                                Prędzej czy później los obnaży - 
                                                                                                To przecież twarz! To właśnie twoja twarz - 
                                                                                                Nie zedrzesz twarzy z własnej twarzy! 

                                                                                                Inny ma sens najprostszy gest 
                                                                                                Inne znaczenie każde słowo - 
                                                                                                A więc możliwe jednak jest 
                                                                                                By człowiek zrodził się nowo! 

                                                                                                Nie zmieni sensu żaden gest 
                                                                                                Słowami znaczeń nie zatarłam - 
                                                                                                I nie wiem, kto dziś we mnie jest 
                                                                                                Czy się zrodziłam czy umarłam? 

                                                                                                Wyzbyty brzemion, odrzuciwszy garb 
                                                                                                Prędzej czy później - będę sobą 
                                                                                                Bezmiarem sił napełnię bukłak płuc 
                                                                                                By żyć nad światem, a nie obok 

                                                                                                Kim jestem? Skąd się we mnie wziął 
                                                                                                Ten potwór? Ten szyderczy karzeł? 
                                                                                                Czy ze mnie drwi, czy składa hołd? 
                                                                                                Czy motylowi czy poczwarze? 

                                                                                                 Nieśmiało prężę zgięty grzbiet 
                                                                                                 Ostrożnie biorę pierwszy oddech 
                                                                                                 I wszystko widzę, jak we śnie - 
                                                                                                 Nic do niczego niepodobne 

                                                                                                 To, co naprawdę w swojej twarzy masz 
                                                                                                 Prędzej czy później los obnaży - 
                                                                                                 To przecież twarz! To właśnie twoja twarz - 
                                                                                                 Nie zedrzesz twarzy z własnej twarzy!