Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

ODEJŚCIE DREPTAKA
piosenka z przedstawienia "RODZINA DREPTAKÓW"

                                                                                                wykonanie: Krystyna Tkacz, Wojciech Wysocki ( Jan Janga Tomaszewski), 
                                                                                                                    Kinga Ilgner ( Magdalena Smalara), Magdalena Piotrowska,     
                                                                                                                    Mariusz Kiljan, Marcin Przybylski ( Paweł Tucholski )
                                                                                            
                                                                                                słowa: Andrzej Waligórski
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                               
Grają trąby i werble warczą
                                                                                                Idzie Dreptak na rentę starczą
                                                                                                Idzie Dreptak z bladym obliczem
                                                                                                Tylko oczy mu płoną jak znicze 

                                                                                                Idzie Dreptak, łza mu z oka płynie
                                                                                                A właściwie się cieszyć powinien 
                                                                                                Bo go czeka szlafrok, samowarek
                                                                                                Ciepłe kapcie i w klatce kanarek 

                                                                                                I w ogóle dolce far niente *
                                                                                                Jak już pójdzie na tę starczą rentę 
                                                                                                Idzie Dreptak, brzmią śpiewy chóralne
                                                                                                Niosą przed nim listy pochwalne 

                                                                                                I dyplomy niosą, jeden i drugi 
                                                                                                I Brązowy oraz Srebrny Krzyż Zasługi
                                                                                                Idzie Dreptak długim korytarzem
                                                                                                Niosą przy nim zapalone lichtarze

                                                                                                A dwie śliczne młodsze buchalterki 
                                                                                                Sypią przed nim kolorowe papierki
                                                                                                Idzie Dreptak korytarzem jak szosą
                                                                                                Trochę idzie, a trochę go niosą

                                                                                                W oczach blask ma, w dłoniach ma liczydła
                                                                                                W nozdrzach zapach kawy i kadzidła 
                                                                                                Idzie Dreptak, coraz jaśniej świeci
                                                                                                Trochę idzie, trochę jakby leci

                                                                                                Już nie musi podpisywać listy
                                                                                                Już się robi niebieski, przejrzysty
                                                                                                Już się robi lekki jak dmuchawiec 
                                                                                                Już jak anioł jest i jak latawiec

                                                                                                Już wybywa, odpływa do góry 
                                                                                                Między chmury, lazury i chóry 
                                                                                                Już nie Dreptak, lecz meteor, kometa... 
                                                                                                Coś gdzieś pękło

                                                                                                I zwolnił się etat


* dolce far niente - z łaciny: słodka bezczynność