Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

RAP ŻAŁOBNY
piosenka z filmu "DZIEŃ ŚWIRA"


                                                                                                wykonanie: Marek Kondrat
                                                                                                wykonanie: Jerzy Satanowski
                                                                                                wykonanie: Zbigniew Zamachowski
                                                                                             
                                                                                                słowa: Marek Koterski
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                               
Nie, no to nie do wiary, nie to niemożliwe 
                                                                                                Osiem lat podstawówki i cztery liceum 
                                                                                                Potem bite pięć studiów dyplom z wyróżnieniem 
                                                                                                Dwadzieścia lat praktyki i oto mi płacą 
                                                                                                Jakby ktoś dał mi w mordę ja pierdolę kurwa 

                                                                                                O bracia poloniści, siostry polonistki 
                                                                                                Stu trzydzieścioro było nas na pierwszym roku 
                                                                                                Myśleliśmy, że nogi Boga złapaliśmy 
                                                                                                Że oto nas przyjęto do szkoły poetów 
                                                                                                Szkoła poetów dżizus, kurwa ja pierdolę 
                                                                                                Przez pięć lat stron tysiące, młodość w bibliotekach 

                                                                                                A potem bida, bida i rozczarowanie 
                                                                                                A potem beznadzieja i starość Pariasa 
                                                                                                I wszech porażająca nas wszystkich pogarda władzy 
                                                                                                Od dyktatury aż po demokrację 
                                                                                                Która nas kałamarzy ma za mniej niż zero 
                                                                                                Dlaczego władza każdej maści ma mnie za nic 
                                                                                                Czy czerwona czy biała jestem dla niej śmieciem 
                                                                                                Kurwa pod każdą władzą czuję się jak kundel 
                                                                                                Czemu nie jestem chamem ze sztachetą w ręku 
                                                                                                Ktoś by się ze mną liczył gdybym rzucił cegłą 

                                                                                                A przecież stanowimy sól ziemi, tej ziemi 
                                                                                                Mimo, że nie jesteśmy prymitywną siłą 
                                                                                                Dyktaturami zawsze wstrząsają poeci 
                                                                                                Wtedy nas potrzebują zrozpaczone masy 
                                                                                                Które nie widzą dalej niż kawał kiełbasy 
                                                                                                Które nie widzą dalej