Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

TACY PIĘKNI
piosenka dedykowana Agnieszce Osieckiej

                                                                                                wykonanie: Justyna Szafran i Jerzy Satanowski
                                                                                             
                                                                                                słowa: Wojciech Fułek
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                               
Z wiosną lat nam Agnieszko ubywa 
                                                                                                Życie staje się prostsze 
                                                                                                I pogodniej patrzymy na ludzi 
                                                                                                I wracamy do starych miłości 
                                                                                                Z wiosną zieleń jest bardziej zielona 
                                                                                                Więc kochamy wszystko co wokół 
                                                                                                Nawet pieniądz nam rąk już nie brudzi 
                                                                                                Tylko wznosi się spiżowy topór 

                                                                                                Myśmy piękni myśmy młodzi 
                                                                                                Wódka przecież nam nie szkodzi 
                                                                                                W naszych sercach to nie mieszka żaden lęk 
                                                                                                Tacy piękni tacy młodzi 
                                                                                                Wódka krąży w nas jak złodziej
                                                                                                I tak szybko w gorycz zmienia się nasz wdzięk 

                                                                                                Szybciej krążą Agnieszko miesiące 
                                                                                                W żyły wciska się pustka 
                                                                                                Rozpychają się smutek i zmarszczki 
                                                                                                Jedno wyjście to rozbić te lustra 
                                                                                                Drugie wyjście cierpliwie poczekać 
                                                                                                Nie obawiać się nowej miłości 
                                                                                                W końcu zmarszczka to też ślad człowieka 
                                                                                                Który czeka na przeszczep młodości 

                                                                                                Myśmy piękni myśmy młodzi 
                                                                                                Wódka przecież nam nie szkodzi 
                                                                                                W naszych sercach to nie mieszka żaden lęk 
                                                                                                Tacy piękni tacy młodzi 
                                                                                                Wódka krąży w nas jak złodziej 
                                                                                                I tak szybko w gorycz zmienia się nasz wdzięk 

                                                                                                Myśmy piękni myśmy młodzi 
                                                                                                Wódka przecież nam nie szkodzi 
                                                                                                Myśmy piękni myśmy starzy 
                                                                                                Niech nam wreszcie coś się zdarzy 
                                                                                                Myśmy brzydcy myśmy starzy 
                                                                                                Życie nam się nie rozjarzy 
                                                                                                Myśmy piękni myśmy młodzi 
                                                                                                Niech ta młodość nie odchodzi