Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

TAM GDZIE KOSÓW I KUTY
Piosenka z przedstawienia "BUKOVINA"

                                                                                                wykonanie: Andre Hübner - Ochodlo
                                                                                             
                                                                                                słowa: Itzig Manger / przekład Piotr Millati
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                               
Tam gdzie Kosów i Kuty
                                                                                                Studnia ze złota stoi
                                                                                                Słońce swe odnalzałem
                                                                                                W jej czystej, głębokiej toni

                                                                                                Chcę wnieść je na szare szczyty
                                                                                                - Tej nocy to jeszcze zrobię
                                                                                                By złoty promień rozświetlił
                                                                                                Najbardziej zawiłą drogę

                                                                                                Jestem prostego krawca
                                                                                                Dzikim dzieckiem zbłakanym
                                                                                                Goniąc za wiatrem po górach
                                                                                                Szczenięce mi lata mijały

                                                                                                Teraz swój skarb odnalazłem
                                                                                                I nigdy go nie utracę:
                                                                                                - To światło na wąskiej ścieżce
                                                                                                - Ten blasku złotego pasek

                                                                                                Z radością i bez pośpiechu
                                                                                                Schodzę dziś ku dolinom
                                                                                                Lecz czy ich ciemne wykroty
                                                                                                Są w stanie złoty blsak przyjąć?

                                                                                                Na ustach pogodne słowa
                                                                                                A dłonie me w złotym pyle
                                                                                                Apostoł ze mnie ostatni
                                                                                                Krainy na nowo odkrytej