Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

TREN XVIII
                                                                                   


                                                                                                wykonanie: Hanna Banaszak
                                                                                             
                                                                                                słowa: Jan Kochanowski
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                               
My, nieposłuszne, Panie, dzieci Twoje 
                                                                                                W szczęśliwe czasy swoje 
                                                                                                Rzadko Cię wspominamy 
                                                                                                Tylko rozkoszy zwykłych używamy 

                                                                                                Nie baczym, że to z Twej łaski nam płynie 
                                                                                                A tak, że prędko minie 
                                                                                                Kiedy po nas wdzięczności 
                                                                                                Nie uznasz, Panie, za Twe życzliwości 

                                                                                                Miej nas na wodzy, niech nas nie rozpycha 
                                                                                                Docześna rozkosz licha 
                                                                                                Niechaj na Cię pomniemy 
                                                                                                Przynajmniej w kaźni, gdy w łasce nie chcemy 

                                                                                                Ale ojcowskim nas karz obyczajem 
                                                                                                Boć przed Twym gniewem stajem 
                                                                                                Tak, jako śnieg niszczeje 
                                                                                                Kiedy mu słońce niebieskie dogrzeje 

                                                                                                Zgubisz nas prędko, wiekuisty Panie 
                                                                                                Jesli nad nami stanie 
                                                                                                Twa ciężka Boska ręka; 
                                                                                                Sama niełaska jest nam sroga męka 

                                                                                                Ale od wieku Twoja lutość słynie 
                                                                                                A pierwej świat zaginie 
                                                                                                Niż Ty wzgardzisz pokornym 
                                                                                                Chocia był długo przeciw Tobie spornym 

                                                                                               Wielkie przed Tobą są występy moje 
                                                                                               Lecz miłosierdzie Twoje 
                                                                                               Przewyssza wszytki złości 
                                                                                               Użyj dziś, Panie, nade mną litości!