Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

 WENECJA
Piosenka z przedstawienia "DECADANCE"

                                                                                                wykonanie: ?
                                                                                                wykonanie: Krystyna Tkacz
                                                                                             
                                                                                                słowa: Kalina Jerzykowska
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                                
Gdy wypije sobie czasem gin z tonikiem
                                                                                                Albo raczej mówiąc szczerze ginów kilka
                                                                                                Nie próbuje czasu chwytać niech umyka
                                                                                                Przecież starsza ode mnie a jednak nie brzydka
                                                                                                Jest Wenecja na przykład

                                                                                                Gdy w jej oczach się przegląda Bóg i turyści
                                                                                                I już bruk się usuwa spod nóg
                                                                                                Ale błyszczy jeszcze błyszczy
                                                                                                Ciągle godna podziwu

                                                                                                I miłości wciąż chciwa  
                                                                                                Na nabrzeżach obrusy nakrywa
                                                                                                I kusi i łopocą obrusy
                                                                                                Jak chorągwie na wietrze
                                                                                                Bardzo łatwo pokochać
                                                                                                Bardzo łatwo pokochać
                                                                                                Bardzo łatwo pokochać
                                                                                                Wenecję

                                                                                                Kiedy w szklance chandra zmiesza się z nadzieją
                                                                                                Myślę jutro będzie lepiej lecz pojutrze
                                                                                                Może lepiej ginąć nagle jak Pompeja
                                                                                                Albo starzeć się pięknie a im piękniej tym cudniej
                                                                                                Jak Wenecja lub cudniej

                                                                                                A w jej oczach się przegląda Bóg
                                                                                                Mówiąc sobie może bym dla niej coś zrobić mógł
                                                                                                Lecz nie zrobię nie, nie zrobię
                                                                                                Towar niech ściąga z wystaw

                                                                                                I z kanałów gondole
                                                                                                Gdy popędzi ostatni turysta na kolej
                                                                                                Niech pokocha te swoje resztki złoceń
                                                                                                Pod kurzem
                                                                                                Trudno przecież z nią zostać
                                                                                                Trudno przecież z nią zostać
                                                                                                Trudno przecież z nią zostać
                                                                                                Na dłużej