Powitanie  Conieco  Na afiszu  Teatr  Filmografia  Dyskografia  Wydawnictwa  Piosenki  Galeria  Wywiady  Media  Linki  Historia  Kontakt
   

ZIEMIA TO PLAMA
piosenka Archanioła i chóru Aniołów z Teatru TV "KORDIAN" Juliusza Słowackiego

                                                                                                wykonanie: Aleksander Wysocki, Joanna Trzepiecińska, Małgorzata Kożuchowska, Agnieszka Czekańska,
                                                                                             
                                                                                                słowa: Juliusz Słowacki
                                                                                                muzyka: Jerzy Satanowski

                                                                                               
I

                                                                                                Ziemia - to plama
                                                                                                Na nieskończoności błękicie
                                                                                                Ciemna gwiazda w słonecznych gwiazd świcie
                                                                                                Grób odwieczny potomków Adama

                                                                                                Onego czasu jedna z gwiazd wiecznego gmachu
                                                                                                Obłąkała się w drodze, jam ją zgonił lotem
                                                                                                Czułem w dłoni jej serce bijące z przestrachu
                                                                                                Jak serce ptaka, ludzkim dotkniętego grotem
                                                                                                I drżącą położyłem przed tronem Jehowy
                                                                                                A Bóg rzekł do mnie świato - tworzącymi słowy
                                                                                                "Krew ludzka skrzydła twoje rumieni"
                                                                                                Padłem twarzą na boskie podnóże
                                                                                                Na proch gwiazd, na kobierce z promieni
                                                                                                "Boże, Boże, Boże!
                                                                                                Skrzydeł piór otarłem o ziemię
                                                                                                Krwawa była - widziałem! widziałem!
                                                                                                Za grzechy ojców w grobach kładące się plemię
                                                                                                Lud konał... gwiazdy gasły... za gwiazdą leciałem
                                                                                                Lud skonał
                                                                                                Czas, byś go podniósł, Boże, lub gromem dokonał
                                                                                                A jeśli twoja dłoń ich nie ocali
                                                                                                Spraw, by krwi więcej niźli łez wylali
                                                                                                Zmiłuj się nad nimi, Panie"
                                                                                                A Bóg rzekł: "Wola moja się stanie"

                                                                                                Ziemia to - plama
                                                                                                Na nieskończoności błękicie
                                                                                                A Bóg ją zetrze palcem lub wleje w nią życie
                                                                                                Jak w posąg gliniany Adama



                                                                                                II

                                                                                                Ziemia - to palma 
                                                                                                Na nieskończoności błękicie 
                                                                                                Ciemna gwiazda w słonecznych gwiazd świcie 
                                                                                                Grób odwieczny potomków Adama 

                                                                                                Boże ześlij na lud twój wyniszczony bojem 
                                                                                                Sen cichy, sen przespany z pocin jasnych zdrojem 
                                                                                                Niechaj widmo rozpaczy we śnie go nie dręczy 
                                                                                                Rozwieś nad nim kotarę z rąbka niebios tęczy 
                                                                                                Niech się we łzach nie budzi przed dniem zmartwychwstania 
                                                                                                A mnie łzy ogromne i męki niespania 

                                                                                                Ziemia - to palma 
                                                                                                Na nieskończoności błękicie 
                                                                                                Ciemna gwiazda w słonecznych gwiazd świcie 
                                                                                                Grób odwieczny potomków Adama